طعم بيادماندنی


رویاهای کودک درون

- دیروز کاملا اتفاقی در کانال vh1 آهنگ خاطره انگیزی را شنیدم که منو برد به 10 سالگی.اسمشi just died in your arms   و مال گروه cutting crew  بود.نمی تونم توصیف کنم احساساتم را در اون لحظه.مثل یک مدیتیشن بود که تمام اعضای بدنم راریلکس  کرده بود

 

احساس می کردم یک توده انرژی در تمام بدنم وول می خوره و حالمو هر لحظه بهترمیکنه.نمی دونم این مانای 10 ساله بود که داشت با آهنگی که دوست داشت حال می کرد و یا مانای 31 ساله؟

 

عالی بود.

 

- از گذشته گفتم یادم اومد 7 سالم بود و ویدیوی بتا ماکس داشتیم .در یکی از نوارهای شو  خواننده ای فرانسوی  بود به اسم شیلا.این خانم با چهار تا مرد که لباس های براقی پوشیده بودند می رقصیدند.یادمه عاشق این ویدیو کلیپ بودم و هیشه فکر میکردم شیلا خوشگل ترین زن دنیاست و وقتی که من بزرگ بشم می خوام شکل اون بشم! و با اون آقاها همون شکلی برقصم!! ویدیوی بتاماکس که کنار رفت ،دیگه ندیدمش تا 13-14 ساله بعد یکبار کاملا اتفاقی دریک مهمونی دوباره همون ویدیو را دیدم.با این تفاوت که شیلا نه تنها خوشگل نبود بلکه صورت پر از چین و چروکی داشت و سنش خیلی هم بالا بود! باورم نمیشد که این زن، همون زن رویاهای کودکی منه.هنوز هم باورم نمیشه...

 

- قسمت آخر کامنتی که نادر برای خانم شین در پست قبلی اش گذاشته بود داغ دلمو تازه کرد.من از فیلم های خشن، سریال های بکش بکش ، زد و خورد توی فیلمها خوشم نمیاد.اصلا خوشم نمیاد.وقتی فکر میکنم که شاید 80- 70 درصد فیلم ها پر است از این صحنه ها حالم بد میشه. وقتی می بینم نصف سریال های تلویزیونی د رمورد "جنایته" حالم بد میشه.وقتی می بینم بچه های کوچک تیر اندازی میکنند و همدیگه را میکشند حالم بد میشه.( حتما "ما "بزرگتر ها یادشون داده ایم دیگه ، بچه ها که فطرتا قاتل نیستند!)

 

 دنبال چند تا انیمشن خوب برای بچه ها میگردم که در اونها نقش منفی و بد وجود نداشته باشه.می خوام ببینم میشه یک انیمشن خوب کار کرد در حالیکه لزوما  یکی توش " آدم بده نباشه" یا حتی " حیوون بده"!! یعنی اینقدر سوژه های خوب کمه؟ حتما باید یکی بدجنس و بد ذات باشه تا فیلمنامه جذاب بشه؟

 

مگه دیدن خشونت چقدر لذت بخشه؟ اصلا چرا اینقدر زیاده؟

 

برای من این هم یک رویاست: دنیای بدون خشونت

 

مانا