طعم بيادماندنی


پسرها

از روزی که دکتر مهدیزاده در سونوگرافی هفته 16 بهم اطمینان داد که کودک درون رحمم پسر است سوالات نا پخته من از منوچهر شروع شد.اگه تو مدرسه دعوا کرد بهش چی بگم؟ اگه اینجوری شد چه کار کنم؟ اگه این حرف را زد چی بهش بگم؟  درسته که الان بسیاری از این سوالات برام خنده داره و متعجبم که من چی فکر میکردم که هنوز بچه به دنیا نیامده نگران 10 سال آینده اش بودم!  اما برای دختری که برادر نداره " پسر" یک موجود پر رمز و رازه.

هنوز هم تمام اخباری که مربوط به پسر هاست را با اشتیاق دنبال می کنم.مدام از کودکی منوچهر می پرسم.در مهمونی ها به پسر بچه ها توجه میکنم.به کودکی های پسر عموهام و پسر خاله ام فکر میکنم که چگونه بازی میکردن.هر کسی خاطره ای از پسرش تعریف میکنه با ولع گوش میدم.

دلم می خواد بدونم که چگونه به دنیا نگاه میکنند؟ دلم می خواد بدونم که تستوسترون با بدنشون چه کار می کنه؟ دلم می خواد بدونم که "استفاده شون از  سمت راست و چپ مغزشون  با دختر ها  فرق داره" یعنی چی؟

چرا اینقدر " عضله" و " قد بلند " براشون مهمه؟ چرا روز اول مدرسه " پسر ها" بیشتر از " دختر ها " گریه میکنند؟ چرا...؟ چرا....؟....

 


مانا