طعم بيادماندنی


من ۱۴ ماهمه پس هستم

" اگر می خواهید رابطه موفقی با فرزندتان داشته باشید باید خود را همسن او فرض کنید و مانند او فکر کنید*"

 

روزی که تصمیم گرفتم 14 ماهم باشه خیلی هیجان داشتم.از صبح مدام به خودم یادآوری می کردم که من 14 ماهمه.اون روز به من و شایا خیلی خوش گذشت.ولی از روزهای بعد کارم سخت تر شد. مانای 30 ساله مدام یادش می رفت که 14 ماهشه. یه ساعت 14 ماهم بود و دوباره بر می گشتم به 30 سالگی.

از همه سخت تر این مساله است که من دقیقا نمی دونم که یه پسر 14 ماهه چطوری فکر می کنه؟ چطوری احساس می کنه؟ و دنیا را چطوری می بینه؟ فقط می تونم یه حدسهایی بزنم

یادم میاد بچه که بودم یه روز به خودم گفتم من با خودم قرار می ذارم اگه بزرگ شدم مثل آدم بزرگا فکر نکنم.

مگه آدم بزرگا چطوری فکر می کنند؟ بچه ها چطوری فکر می کنند؟

افسوس !چه زود عهدمو با خودم شکستم.

 

شایا جون بیا و یه کمکی به مامان بکن و بگو چطوری باید همسن تو باشم؟

 

*به نقل از آقای محمود سلطانی کارشناس بازی و اندیشه


مانا