طعم بيادماندنی


احترام

این بحث احترام و حرمت دکتر هولاکویی اینقدر برام دلچسب بود که حیفم اومد خلاصه ای ازآن را در اینجا ننویسم:

اینکه از گذشته عده ای به عنوان بزرگتر یا مقام بالاتر از بقیه انتظار "احترام" و یا رعایت اصول خاصی را داشته اند، سرمنشا یی به جز بندگی و بردگی ندارد.یعنی من از تو "بهتر وبرترم" و درنتیجه تو باید اخترام مرا نگاه داری و آنچنان که من می پسندم با من رفتار کنی.در صورتیکه می دانیم اگر این عده به قول خودشان بزرگتر و در نتیجه آن عاقل تر و دانا تر و دارای وسعت نظر هستند پس چگونه خود نمی توانند این اصول را رعایت کنند و از کوچکترها و خصوصا بچه ها این توقعات را دارند.و نتیجه چنین برخوردی مطمئنا چیزی جز دروغ و تظاهرو فریبکاری نیست.

بر اساس اصل اول حقوق بشر تمام انسانها با هم برابرند. و هیچ کس بر دیگری برتری و امتیازی ندارد. ما به خاطر انسان بودنمان مقدس هستیم.و به جای احترام، حرمت می آید. به این معنی که وقتی من خودم را خوب بدانم،تو را هم خوب می پندارم.من خوبم.تو خوبی. همه خوبند. و کسی از دیگری برتر و بهتر نیست

 

پ.ن: حرمت نفس بین 1 تا 3 سالگی شکل می گیره و 4 مرحله داره:1- خودیابی 2- خودشناسی 3- خود دوستی 4- خود پذیری


مانا