طعم بيادماندنی


بازي.بازی.بازی

کلاس بازی و اندیشه کلا برام خیلی مفید بوده.قبلا هر وقت شایا به تنهایی مشغول بازی میشد مثل این بود که به من فرصتی برای "خودم" داده.می رفتم کارهامو می کردم یا تلویزیون میدیدم یا چیزکی می خوردم(البته این زمان بازی تنهایی حدود 5 تا 15 دقیقه بود) اما الان انگار تازه دارم لذات جدیدی را کشف می کنم. وقتی شایا مشغول بازی با خودش میشه همه کارهامو رها می کنم و می شینم و با لذت تماشایش می کنم و واقعا کیف می کنم .

تازه فهمیدم که موقع بازی با شایا هرچی حرکات غیر معمول(خل بازی) بیشتری در بیارم شایا بیشتر کیف می کنه و صدای خنده اش بلندتر میشه.

کتاب های بازی * را که می خونم تازه متوجه میشم که چقدر بازیهای متفاوت برای بچه ها وجود داره و خود من در بچگی چقدر کم از این بازیها داشتم.همینه که الان برای بیشتر اینجور بازیها از شایا حریص ترم. و خیلی خوشحالم که فرصتی دارم که می تونم تمام بازیهای نکرده ام را جبران کنم.

یه مطلب بی ربط هم بگم و برم: می دونستین اسم دومین پادشاه هخامنشی "چیش پیش اول" بوده؟ نمیدونم شاهی که اسمش چیش پیش باشه چه جور شاهی میشه!

 

*کتاب های بازی: رشد و تقویت بازیهای ادراکی-حرکتی در کودکان نوشته ورنر، رینی.  و بازیهای خلاق(365 بازی برای کورکان) نوشته شیلا الیسون و جودیت گری


مانا