طعم بيادماندنی


ای بی تو من خراب...

به نظرم آدم احتیاجی به  1000 تا دوست نداره.چند تا دوست صمیمی و همدل بهتراست از دوستایی که مجبورباشی فاصله ات را باهاشون حفظ کنی . و احساس می کنم که آدم خوشبختی ام که از این دوستای صمیمی و مهربان زیاد دارم.

وقتی در وبلاگ های دوستانم می بینم که از من یاد کرده اند،از غرور و خوشحالی لبریز میشوم.

دوستان خوبم خانم شین و شری عزیزم. نوشته هاتون برام یه دنیا ارزش داره و خوشحالم از اینکه دفتر خاطرات ذهنم پر است از لحظات خوبی که با هم داشتیم.

شری عزیزم.بعد از دیدن نوشته هایت خواندن این شعر برایم لذت بیشتری دارد:

اي بي تو من خراب
شب بي تو خسته است
اي بي تو من سراب
ديگر شتاب توان را شكسته است
در من ، مني بپاست
اما نرفته دلشده اي در عميق خواب
جدايي چه خيمه اي
در هشر بسته است
اما ... نرفته دلشده اي در عميق خواب
اي ديده ات شراب
جرعه نگاهي
اي بي تو دل خراب ، تباهي
در كنه من غم تو در اين پر ستوه شب
پرواز مي كند
در اين شكسته شب چه سياهي گرفته لرد
اي بي تو من خراب خرابي
دستان باد
ديوارهاي جدايي كشيده اند
در روي خاك
اين ظلم نيست
اي بي تو من خراب
اي بي تو من خراب
شب بي تو خسته است
من بي تو خسته ام
و جدايان
در هم شكسته اند
اي بي تو
اي سراب

 

سیاوش کسرایی


مانا