طعم بيادماندنی


برای شوهرم

خاطره هامو مرور می کنم. شاید این دهمین سالی باشه که تولدت را با هم جشن می گیریم. گاهی دو تایی، گاهی با دوستامون و امسال هم با شایا.

به یاد اون شب تولدت، که توی برف پیاده از پارک پرنس تا رستوران ژاپنی ها رفتیم و چقدر خندیدیم. من مدام روی یخ ها سر می خوردم و تو مجبور بودی تمام مدت دستمو محکم بگیری تا زمین نخورم.

توی تمام این سالها تو دستمو محکم گرفتی و من هر روز با کمک دستای تو به جلو رفتم.  و امروز که خودمو خوشبخت ترین زن دنیا حس میکنم، به خاطر توست.

مرسی از عشقت و حمایتت.

                                 تولدت مبارک

                                                             مانا


مانا