طعم بيادماندنی


از اين در اون در ۲

-         31 سالگی هم سن عجیبیه.نمی دونم از خواص این سنه یا اثر حرفهای دکتر هولاکویی(که با ولع بهش گوش میدم) که کنترلم روی عواطفم عالی شده.نه عصبانی میشم.نه حرص میخورم...(بزنید به تخته!)

-         یک روش عالی هم برای تمرکز کردن و از یاد بردن فکر و خیال هم پیدا کردم: پازل. از هر مدیتیشنی بهتر کار میکنه!

-         وقتی محل شرکت شما از یک ساختمان قدیمی 30-40 ساله منتقل میشه به ساختمان جدیدی که تمام قسمت هایش طراحی شده و با اصول ساخته شده و شما بعد از مدتی خانه نشینی سری به محل کار جدید می زنید و از تمام فضاها و جزییات کیف می کنید، وسوسه نمیشین دوباره به سر کار برگردین؟

خصوصا اگه ببینید میز و صندلیتون هم آماده است.جا تون هم مشخصه. بازهم میگین نه؟ میگین بچه ام باید 30 یا 36 ماهش بشه؟

-         تا حالا کاخ نیاوران را در صبح ندیده بودم.البته بعد از دیدن خانواده های شهرستانی که برای دیدن کاخ می آمدند از خودم خجالت کشیدم که با وجود 5 دقیقه راه تامنزل ما تا کنون داخل کاخ را ندیده بودم! کشف های زیادی هم کردم از جمله اینکه تمام استخر های داخل باغ کاشی هایی به رنگ بنفش دارند( در شب دیده نمی شود!) و رنگ بنفش آب استخر با سرسبزی محوطه باغ  ترکیب بی نظیری ایجاد کرده است.

-         خیلی سعی می کنم که وقتی وبلاگ می خونم راجع به شخصیت نویسنده اش قضاوت نکنم.مطمئنم که قضاوت از روی نوشته کاملا سطحی و بی منطقه.

 

پ.ن: هنوز هم فکر می کنم که شایا باید 30 یا 36 ماهش بشه تا به سر کار برگردم.


مانا