طعم بيادماندنی


تشويق

هرگونه کپی برداری و استفاده از مطالب این برنامه در جهت رشد و آگاهی خانواده های علاقمند آزاد است.

 

این جمله در ابتدای سی دی های آموزشی معلم عزیزم(آقای سلطانی- مشاور کودک) به چشم میاد.گاهی فکر میکنم که چرا در فرهنگ ما اینقدر مرسومه که هر کس دانشش را برای خودش نگه داره تا مبادا کسی از اون جلو بزنه! یاد اولین معلم تایی چی ام به خیر! اون موقع بارها به من گفت که دانشت وقتی زیاد میشه که اونو با دیگران تقسیم کنی. و من اون موقع معنی حرف هاشو نمی فهمیدم.

مرسی آقای سلطانی به خاطر این همه حرف های خوب و قشنگ

 

- مدتی بود می خواستم راجع به تشویق بنویسم.این هفته اینقدر کار داشتم که نه توانستم وبلاگ بنویسم و نه بخوانم.

تشویق یعنی به شوق درآوردن. در فرهنگ ما عموما تشویق را با پاداش و جایزه اشتباه میگیرند و پاداش و جایزه را عموما به عنوان رشوه به کودک میدهند."اگه نمره 20 بگیری قلان چیز را برات میخرم". تشویق مادی برای بچه هیچ انگیزه درونی ایجاد نمیکنه.او مثلا درس میخونه تا جایزه اش را بگیره و هدفش از انجام کار به جای رسیدن به نتیجه  ، گرفتن پاداش میشه.

تشویق مادی توصیه نمیشه مگر در موارد خیلی کم و غیر منتظره و بدون اعلام قبلی.

تشویق می تونه یک بغل کردن باشه، یک نوازش، یک جیغ بلند،بشکن زدن و قر دادن.می تونه یک نگاه محبت آمیز باشه.تشویق می تونه یک جشن خانوادگی باشه با یک کیک کوچک.جشن بستن اولین بند کفش.جشن شکستن اولین تخمه.جشن اولین بار بستن بند کفش.

تشویق بایددر هنگام تلاش باشه نه لزوما در گرفتن نتیجه.چند تا از ما شب قبل ازامتحان به خاطر تلاشمون جایزه گرفته ایم . نه هنگام دادن کارنامه؟

تشویق نباید بار اضافی بر دوش کودک بگذارد و باعث اضطراب در آنها شود.مثلا" من میدونم که تو حتما موفق میشی."

وقتی مراحل تشویق را می خونم نمی تونم ار مادر و پدرم تشکر نکنم.اونها همیشه منو درست و به جا تشویق کرده اند.


مانا