طعم بيادماندنی


خيال

روی یه ابر نشستی.    یه ابر سفید.    توی آسمونه آبیه آبی.    هوا آفتابی.    گرم.    زیر پات یه گندمزار.    نگا می کنی.    یه گندمزار به رنگ طلا.    یه نسیم خنک می وزه بین گندما.    شاخه های گندم مثل یه موج خم و راست میشن.    یه موج زیبا.     چشاتو می بندی  از برق گندما.

از تو آسمون می پری زمین.    بین گندما.    داری می دوی.    هفت سالته.    شایدم هشت سال.    صدای خنده میاد.    شاید خودتی.    شایدم دوستات.    بازم می دوی.    دستاتو می کشی به سر گندما.  

دراز می کشی.    لای گندما.    آسمون آبی.    یه تیکه ابر سفید بالای سرت.    صدای خنده میاد.    نگاه می کنی.    چند تا دختر، هفت یا هشت ساله، سوار تابن.    تاب می خورن.    دامن پوشیدن.    موهاشونو بافتن.    چشم یکیشون سبزه سبزه.    می دوی رو تاب.    جلو.    عقب.    تندتر و تند تر.    باد می خوره توی صورتت.    چشاتو می بندی.    جلو.    عقب.    بالا.    بالاتر.    می رسی به ابر.    یه ابر سفید.    توی آسمونه آبیه آبی.    هوا آفتابی.    گرم.    زیر پات یه.....


مانا